Prowadzenie młodych to pojęcie odnoszące się do opieki rodzicielskiej nad młodymi osobnikami zwierzyny w okresie ich rozwoju, aż do momentu osiągnięcia przez nie samodzielności. Proces ten obejmuje nie tylko ochronę przed zagrożeniami, ale również naukę orientacji w środowisku, zdobywania pokarmu oraz unikania drapieżników. Rodzice, a zwłaszcza samice, odgrywają kluczową rolę w ochronie młodych i zapewnieniu im przetrwania. W niektórych przypadkach, jak u saren czy dzików, samica prowadzi swoje młode w grupie rodzinnej, gdzie uczą się one podstawowych umiejętności niezbędnych do życia w naturze. Okres prowadzenia młodych trwa różnie długo w zależności od gatunku zwierzyny, a młode stopniowo zdobywają samodzielność i zdolność do życia bez bezpośredniej opieki dorosłych osobników.

Znaczenie słowa "Prowadzenie młodych" jest dobrze znane każdemu, kto porusza się w środowisku łowieckim. polowania na dziki, polowanie na jelenia sika

Samica prowadząca młode to samica zwierzyny opiekująca się potomstwem i prowadząca je w okresie młodości. Odgrywa ona ważną rolę nie tylko w ochronie młodych przed drapieżnikami, ale także w nauce podstawowych umiejętności niezbędnych do przetrwania. W przypadku zwierzyny płowej, takiej jak jeleń, daniel czy sarna, samica często prowadzi młode aż do momentu ich usamodzielnienia, zapewniając im bezpieczeństwo i pomagając w nauce właściwych zachowań. Samice prowadzące młode są zazwyczaj bardzo opiekuńcze i ostrożne podczas poruszania się w terenie, aby chronić potomstwo przed niebezpieczeństwem. Po usamodzielnieniu się młodych samice zwykle wracają do grupy lub stada, natomiast młode kontynuują swój rozwój już bez bezpośredniej opieki matki.