Widłak to określenie jelenia lub sarny posiadających poroże z charakterystycznym widlastym rozgałęzieniem. Taki typ poroża cechuje się tym, że jego tyka na szczycie tworzy dwa wyraźnie oddzielone, skierowane ku górze odnogi, przypominające widły. Widłak wyróżnia się tym, że odnogi te nie składają się jedynie z pojedynczych wyrostków, lecz często posiadają również dodatkowe odgałęzienia boczne, które mogą być symetryczne lub asymetryczne. Tego rodzaju poroże występuje najczęściej u młodszych osobników, choć może pojawiać się także u starszych zwierząt.

Widlica to określenie rozwidlonego szczytu poroża jelenia, gdzie tyka rozdziela się na dwie główne odnogi. Taka budowa jest typowa dla poroży, które nie osiągnęły jeszcze pełnego rozwoju lub u których nie wykształciły się klasyczne, w pełni rozwinięte odnogi. Widlica jest charakterystyczną cechą niektórych jeleniowatych, zwłaszcza we wczesnych etapach życia, kiedy poroże dopiero się formuje i nie osiągnęło jeszcze pełnych rozmiarów. Tego rodzaju poroże może być wskaźnikiem stanu zdrowia osobnika, a także jego wieku lub cech genetycznych.

Oba te terminy są istotne przy ocenie trofeów łowieckich, ponieważ odzwierciedlają różne etapy rozwoju poroża i mogą mieć kluczowe znaczenie przy określaniu wartości trofeum w konkursach oraz ocenach łowieckich.

"Widłak" jest w kręgach łowieckich używane dość często, choć nie zawsze formalnie. odpłatne polowanie na jelenia sika, polowanie w Afryce