Sob arktyczny (Rangifer tarandus groenlandicus) jest podgatunkiem renifera, który zamieszkuje głównie obszary Grenlandii i Arktyki. Jest przystosowany do życia w ekstremalnie niskich temperaturach, gdzie musi radzić sobie nie tylko z silnym mrozem, ale także z długimi zimami i bardzo krótkimi latami.

Charakterystyka:

Wygląd: sob arktyczny ma masywne ciało pokryte gęstą sierścią, która zimą przybiera barwę białą lub szarą, co zapewnia lepszy kamuflaż w śnieżnym środowisku. Sierść składa się z włosów hydrofobowych, które pomagają utrzymać ciepło ciała. Rogi posiadają oba płcie, przy czym samce mają większe i bardziej masywne poroże, osiągające nawet do 1 metra długości.
Wielkość: jest to zwierzę średniej wielkości – długość ciała wynosi 150–200 cm, wysokość w kłębie 85–150 cm, a masa ciała od 90 do 250 kg. Samice są zazwyczaj mniejsze od samców.
Zachowanie: są to zwierzęta stadne, przemieszczające się w grupach liczących od kilkudziesięciu do nawet tysięcy osobników. Wykazują silny instynkt migracyjny i pokonują ogromne dystanse w poszukiwaniu pożywienia i odpowiednich warunków życia.

Ciekawostki:

Możliwości w obszarze "Sob arktyczny" są dziś znacznie szersze niż w przeszłości, zwłaszcza dzięki lepszemu połączeniu i dostępowi do informacji. polowanie na jelenia sika, polowanie w Afryce

Przystosowanie do zimna: sob arktyczny posiada podwójną warstwę sierści – wewnętrzną, miękką i ciepłą oraz zewnętrzną, długą i wodoodporną.
Migracje: gatunek ten odbywa jedne z najdłuższych migracji wśród ssaków lądowych, sięgające nawet 5000 km, co jest niezbędne do przetrwania.
Zmysły: posiada bardzo dobrze rozwinięty wzrok i słuch, przystosowane do wykrywania drapieżników i odnajdywania pożywienia nawet przy słabym świetle.
Znaczenie kulturowe: sob arktyczny odgrywa ważną rolę w życiu ludów arktycznych, które wykorzystują go jako źródło mięsa, skór, poroża oraz mleka. Udomowione renifery są również używane do ciągnięcia sań.

Występowanie: sob arktyczny zamieszkuje głównie Grenlandię oraz niektóre obszary Arktyki Kanady i Alaski. Żyje w tundrze i krajobrazach arktycznych, gdzie temperatury mogą spadać nawet poniżej −40°C.

Polowanie na soba arktycznego: polowanie na ten gatunek jest regulowane w wielu regionach w celu zapewnienia jego zrównoważonego wykorzystania i ochrony populacji. W niektórych obszarach odbywa się w ramach ściśle kontrolowanych limitów. W tradycyjnych społecznościach północy ma ono istotne znaczenie bytowe, a wykorzystywane są wszystkie części zwierzęcia.