Sob arktyczny (Rangifer tarandus groenlandicus) jest podgatunkiem renifera, który zamieszkuje głównie obszary Grenlandii i Arktyki. Jest przystosowany do życia w ekstremalnie niskich temperaturach, gdzie musi radzić sobie nie tylko z silnym mrozem, ale także z długimi zimami i bardzo krótkimi latami.

Charakterystyka:

Wygląd: sob arktyczny ma masywne ciało pokryte gęstą sierścią, która zimą przybiera barwę białą lub szarą, co zapewnia lepszy kamuflaż w śnieżnym środowisku. Sierść składa się z włosów hydrofobowych, które pomagają utrzymać ciepło ciała. Rogi posiadają oba płcie, przy czym samce mają większe i bardziej masywne poroże, osiągające nawet do 1 metra długości.
Wielkość: jest to zwierzę średniej wielkości – długość ciała wynosi 150–200 cm, wysokość w kłębie 85–150 cm, a masa ciała od 90 do 250 kg. Samice są zazwyczaj mniejsze od samców.
Zachowanie: są to zwierzęta stadne, przemieszczające się w grupach liczących od kilkudziesięciu do nawet tysięcy osobników. Wykazują silny instynkt migracyjny i pokonują ogromne dystanse w poszukiwaniu pożywienia i odpowiednich warunków życia.

Ciekawostki:

Przystosowanie do zimna: sob arktyczny posiada podwójną warstwę sierści – wewnętrzną, miękką i ciepłą oraz zewnętrzną, długą i wodoodporną.
Migracje: gatunek ten odbywa jedne z najdłuższych migracji wśród ssaków lądowych, sięgające nawet 5000 km, co jest niezbędne do przetrwania.
Zmysły: posiada bardzo dobrze rozwinięty wzrok i słuch, przystosowane do wykrywania drapieżników i odnajdywania pożywienia nawet przy słabym świetle.
Znaczenie kulturowe: sob arktyczny odgrywa ważną rolę w życiu ludów arktycznych, które wykorzystują go jako źródło mięsa, skór, poroża oraz mleka. Udomowione renifery są również używane do ciągnięcia sań.

"Sob arktyczny" należy do wypraw, które wymagają pewnego przygotowania, ale jednocześnie oferują bogate doświadczenia. polowania na dziki, odpłatne polowanie na jelenia sika

Występowanie: sob arktyczny zamieszkuje głównie Grenlandię oraz niektóre obszary Arktyki Kanady i Alaski. Żyje w tundrze i krajobrazach arktycznych, gdzie temperatury mogą spadać nawet poniżej −40°C.

Polowanie na soba arktycznego: polowanie na ten gatunek jest regulowane w wielu regionach w celu zapewnienia jego zrównoważonego wykorzystania i ochrony populacji. W niektórych obszarach odbywa się w ramach ściśle kontrolowanych limitów. W tradycyjnych społecznościach północy ma ono istotne znaczenie bytowe, a wykorzystywane są wszystkie części zwierzęcia.