Sąd łowiecki to tradycja myśliwska lub zwyczaj praktykowany podczas wspólnych polowań, najczęściej na zakończenie ostatniego pędzenia. Jest to żartobliwa i nieformalna procedura „sądowa”, podczas której uczestnicy polowania są w humorystyczny sposób „osądzani” za drobne przewinienia lub zabawne uchybienia, które mogły wydarzyć się w trakcie łowów. Przewinienia te nie mają poważnego charakteru i dotyczą zazwyczaj niewielkich naruszeń etykiety łowieckiej, takich jak nieprawidłowe obchodzenie się z bronią, błędy w komunikacji między myśliwymi czy zabawne nieporozumienia i przypadkowe sytuacje powstałe podczas polowania.

Sąd łowiecki stanowi przede wszystkim element rozrywkowy polowania, podczas którego uczestnicy spotykają się i w żartobliwy sposób komentują zachowania odbiegające od przyjętych zasad. Cała procedura ma charakter humorystyczny i nie jest formalnym postępowaniem prawnym, lecz rytuałem budującym atmosferę towarzyską oraz wzmacniającym więzi i ducha zespołu wśród myśliwych.

Podczas sądu łowieckiego „oskarżony” myśliwy może zostać „ukarany” symbolicznie, na przykład poprzez zapłatę fikcyjnej kary pieniężnej, wykonanie zabawnego zadania lub uczestnictwo w innych zwyczajach łowieckich. Rytuał ten jest zazwyczaj częścią wspólnego świętowania po zakończonym polowaniu i służy tworzeniu przyjaznej, nieformalnej atmosfery wśród uczestników łowów.

"Sąd łowiecki" należy do tych wyrażeń, które łączą myśliwych ponad granicami krajów. polowanie w Afryce, polowania na dziki