Obgryzanie kory drzew przez zwierzynę to zachowanie występujące głównie zimą oraz w okresach niedoboru pokarmu. Zwierzyna, taka jak jelenie, sarny, daniele lub dziki, może w tym czasie obgryzać korę drzew, co stanowi sposób uzyskiwania substancji odżywczych zawartych w korze i pod nią. Obgryzanie kory najczęściej dotyczy młodych drzew, ale także starszych, gdzie zwierzyna uszkadza zewnętrzną warstwę kory, co może negatywnie wpływać na zdrowie drzewa.

Zjawisko to jest najbardziej widoczne zimą, kiedy zwierzyna nie ma dostępu do wystarczającej ilości pokarmu, takiego jak zioła, liście czy owoce. Kora drzew, zwłaszcza takich gatunków jak sosna, świerk, buk czy dąb, może stanowić pokarm zastępczy, zawierający pewne składniki odżywcze niezbędne do przetrwania zwierzyny. W niektórych przypadkach zwierzyna uszkadza korę w takim stopniu, że drzewo obumiera lub staje się bardziej podatne na atak szkodników.

Wyrażenie "Obgryzanie" często pojawia się w rozmowach między myśliwymi. polowanie Afryka, polowanie w Afryce

Obgryzanie kory może mieć długoterminowe konsekwencje dla gospodarki leśnej, szczególnie gdy dotyczy młodych drzew, które dopiero rozpoczynają wzrost. W niektórych przypadkach proces ten może prowadzić do znacznych uszkodzeń młodych drzewostanów i spowolnienia ich rozwoju. Myśliwi i leśnicy monitorują więc zachowanie zwierzyny i w razie potrzeby podejmują działania, takie jak dokarmianie zwierzyny, aby ograniczyć szkody w lasach i zapewnić równowagę ekosystemu.