Okres ochronny to czas, w którym obowiązujące przepisy prawne i regulacje nie zezwalają na pozyskiwanie zwierzyny. Okres ten wyznaczany jest w celu ochrony zwierząt, aby mogły one funkcjonować w spokojnym i bezpiecznym środowisku, szczególnie w czasie rozrodu, wychowu młodych lub w okresach, gdy warunki bytowe są dla nich szczególnie trudne. Długość oraz zakres okresu ochronnego zależą od gatunku zwierzyny, regionu oraz przepisów obowiązujących w danym kraju lub obszarze.

Okres ochronny często powiązany jest z cyklami rozrodczymi zwierząt, takimi jak ruja u sarny czy jelenia, w trakcie których polowanie na te gatunki jest zabronione. Może obejmować również okresy zwiększonej wrażliwości zwierzyny, na przykład zimę, kiedy zwierzęta są narażone na większe ryzyko osłabienia i stresu środowiskowego. W tym czasie kluczowe jest zapewnienie ochrony przed nielegalnym pozyskiwaniem, co sprzyja prawidłowemu rozwojowi populacji i utrzymaniu równowagi ekosystemów.

Okres ochronny ustalany jest na podstawie badań naukowych oraz monitoringu populacji zwierzyny. W tym czasie myśliwi nie mogą pozyskiwać określonych gatunków, nawet jeśli w innych częściach roku ich polowanie jest dozwolone. Celem tego rozwiązania jest umożliwienie zwierzynie rozrodu, wzrostu i rozwoju bez nadmiernej ingerencji człowieka. Ochrona ta realizowana jest poprzez rygorystyczne przepisy i regulacje stanowiące element prawa łowieckiego.

Podczas chwil łowieckich powszechnie używa się wyrażeń, wśród których znajduje się także "Okres ochronny". polowanie, polowanie na dzika