Jeleń boczny to termin używany w łowiectwie do określenia słabszego jelenia, który w okresie rykowiska przebywa w pobliżu dominującego byka. Taki osobnik nie ma wystarczającej siły ani kondycji, aby wywalczyć własny harem łań, dlatego pozostaje na uboczu, często na skraju terytorium silniejszego rywala.

Jeleń boczny próbuje wykorzystać nadarzające się okazje i doprowadzić do zapłodnienia łań w momentach, gdy główny byk jest zajęty walką z konkurencją lub zmęczony obroną haremu. Zdarza się również, że zbliża się do łań wtedy, gdy dominujący jeleń po wielu starciach traci czujność lub siły.

Pod względem zachowania jeleń boczny jest mniej agresywny i raczej oczekuje na dogodny moment, niż podejmuje bezpośrednią walkę. Może próbować odwracać uwagę dominującego byka lub wykorzystywać chwilę jego nieuwagi. Najczęściej są to osobniki młodsze, które nie osiągnęły jeszcze pełnej siły, albo starsze, które nie są już zdolne do utrzymania haremu.

Słowo "Jeleń boczny" czasami nabiera również zabawnego lub charakterystycznego wydźwięku. polowanie na dzika, polowanie

Myśliwi obserwują jelenie boczne podczas polowań, ponieważ mogą one stanowić łatwiejszy cel niż dominujący byk, który jest bardziej ostrożny i lepiej chroniony. Tego typu osobnik może mieć również mniej wartościowe poroże, co bywa brane pod uwagę przy selektywnym odstrzale.

Jeleń boczny jest zjawiskiem naturalnym w hierarchii rykowiskowej populacji jeleni i jego obecność wpływa na dynamikę oraz konkurencję między osobnikami. Choć zwykle ma mniejszy udział w rozrodzie, czasami dzięki sprytowi i cierpliwości również uzyskuje dostęp do łań i przekazuje swoje geny dalej.