Pochodzenie:
afrykański kot dziki (Felis aurata) jest małym gatunkiem kota występującym w Afryce Subsaharyjskiej, głównie w zachodniej i środkowej części kontynentu. Preferuje obszary leśne, gęste i tropikalne, ale można go spotkać również na obrzeżach sawann oraz w miejscach z odpowiednią ilością osłony.

Charakterystyka:

Wygląd: afrykański kot dziki przypomina kota domowego, jednak jest nieco bardziej masywny i dzikszy. Jego sierść jest zazwyczaj krótka, piaskowobrązowa do szarej, z delikatnymi plamkami lub pręgami, które pomagają w kamuflażu. Ma długi ogon z ciemnymi pręgami.
Wielkość: długość ciała dorosłego osobnika wynosi 40–55 cm, a ogon ma 25–35 cm. Masa ciała mieści się w przedziale 2,5–6 kg.
Zachowanie: afrykański kot dziki prowadzi głównie samotniczy tryb życia i jest zwierzęciem nocnym. Jest doskonałym łowcą, żywiącym się głównie małymi zwierzętami, takimi jak gryzonie, ptaki, gady oraz czasami owady.

Ciekawostki:

Jedną z zalet "Kot afrykański dziki" jest możliwość doświadczenia przyrody z innej perspektywy i zwolnienia tempa codziennego życia. polowanie na dzika, odpłatne polowanie na jelenia sika

Aktywność nocna: gatunek ten jest aktywny głównie w nocy, kiedy poluje. W ciągu dnia odpoczywa ukryty w gęstwinie lub norach.
Cichy łowca: afrykański kot dziki porusza się bardzo cicho i dyskretnie, co pozwala mu skutecznie polować i unikać drapieżników.
Zdolności wspinaczkowe: jest bardzo sprawny w wspinaniu się na drzewa i potrafi szybko wskakiwać na gałęzie, aby się ukryć lub uniknąć zagrożenia.
Tryb samotniczy: jest silnie terytorialny i niezależny, a osobniki spotykają się ze sobą jedynie w okresie rozrodczym.

Występowanie:
afrykański kot dziki występuje w Afryce Subsaharyjskiej, m.in. w Kamerunie, Kongu, Republice Środkowoafrykańskiej, Gabonie, Tanzanii i Kenii. Preferuje gęste lasy tropikalne oraz obrzeża sawann, gdzie ma dostęp do kryjówek i pożywienia.

Ochrona i polowanie:
afrykański kot dziki jest chroniony w wielu regionach, jednak jego populacja jest zagrożona z powodu utraty siedlisk oraz presji ze strony człowieka. Często dochodzi do kontaktów z kotami domowymi, co zwiększa ryzyko przenoszenia chorób. Ze względu na skryty tryb życia jego liczebność jest trudna do dokładnego oszacowania.