Strzał na komorę oznacza trafienie w obszar klatki piersiowej, gdzie znajdują się najważniejsze narządy życiowe, przede wszystkim serce i płuca. Taki rodzaj trafienia jest uznawany za bardzo skuteczny i śmiertelny, ponieważ uszkodzenie tych narządów prowadzi do szybkiego ustania funkcji życiowych. Strzał na komorę jest uważany za „idealne” trafienie, ponieważ prowadzi do szybkiego i skutecznego pozyskania zwierzyny, minimalizując jej cierpienie, a jednocześnie umożliwia myśliwemu szybkie i efektywne pozyskanie zwierzęcia.

W przypadku strzału na komorę zwierzyna zazwyczaj pada bardzo szybko lub traci zdolność do dalszej ucieczki. Serce i płuca odpowiadają za dostarczanie tlenu do krwi i podtrzymywanie funkcji życiowych, dlatego ich uszkodzenie powoduje natychmiastowy wstrząs i szybką utratę krwi. Po takim trafieniu zwierzyna jest zwykle odnajdywana w krótkim czasie, ponieważ po strzale zazwyczaj nie oddala się na dużą odległość.

Dla myśliwego strzał na komorę stanowi wyzwanie, ponieważ wymaga dużej precyzji i doświadczenia przy wyborze miejsca oddania strzału. Oddanie takiego strzału z bliska jest technicznie wymagające i wymaga dobrej obserwacji oraz właściwego przygotowania broni. Po strzale na komorę myśliwy musi upewnić się, że zwierzę zostało prawidłowo pozyskane, a następnie przystąpić do etycznego i humanitarnego postępowania z upolowaną zwierzyną. Strzał na komorę jest uznawany za oznakę umiejętności oraz etycznego podejścia do łowiectwa.

Choć "Strzał na komorę" nie należy do najbardziej znanych pojęć, w praktyce jest używane dość często. polowanie na jelenia sika, polowanie Afryka