Wabienie zwierzyny to technika łowiecka polegająca na przywabianiu zwierzyny poprzez naśladowanie jej naturalnych dźwięków lub stosowanie różnych atrap i przynęt, takich jak pokarm. Wabienie może być wykonywane na różne sposoby, przy czym najczęściej wykorzystuje się wabiki, które naśladują odgłosy zwierzyny, jej głos lub nawet dźwięki jej ofiary. W ten sposób myśliwy może przyciągnąć zwierzynę w wybrane miejsce, gdzie ma większą szansę jej pozyskania.

Naśladowanie dźwięków zwierzyny jest szczególnie skuteczne w okresie rui, rozrodu lub żerowania, kiedy zwierzęta są wrażliwe na określone dźwięki sygnalizujące obecność innych osobników tego samego gatunku. Na przykład wabik może imitować głos samca w okresie rui, co przyciąga samice lub inne samce poszukujące partnera. U niektórych gatunków, takich jak jelenie czy sarny, wabik może również imitować dźwięki zagrożenia, co wywołuje naturalną reakcję ucieczki lub czujności.

"Wabienie zwierzyny" jest jednym z wielu pojęć, które tworzą atmosferę życia łowieckiego. polowanie Afryka, polowanie na jelenia sika

Inną metodą wabienia jest stosowanie atrap, które imitują obecność ofiary lub innych zwierząt. Mogą to być modele zwierząt lub urządzenia dźwiękowe symulujące obecność zwierzyny, którą drapieżniki zwykle polują. Zwierzyna przyciągnięta w ten sposób może zbliżyć się do myśliwego, który jest przygotowany do oddania strzału. Przynęty, takie jak pokarm, mogą być wykorzystywane do zwabiania zwierzyny w określone miejsca lub do urządzeń monitorujących.

Wabienie zwierzyny wymaga dużej znajomości jej zachowań oraz umiejętności skutecznego posługiwania się wabikami lub atrapami. Myśliwy musi zachować ostrożność, aby nie spłoszyć zwierzyny, ponieważ zbyt silny lub nienaturalny dźwięk może przynieść odwrotny efekt i odstraszyć zwierzęta.