Pochodzenie:
Dzik afrykański (Phacochoerus africanus) jest rodzimym gatunkiem afrykańskich sawann i półpustyń. Jest to zwierzę masywne i niewymagające, występujące w całej Afryce Subsaharyjskiej, w tym w Zimbabwe.

Specyfika:

Wygląd: Dzik afrykański ma charakterystyczny wygląd z masywnym ciałem, dużą głową oraz dwoma parami wyraźnych brodawek na policzkach, które pełnią funkcję ochronną podczas walk. Posiada zakrzywione kły, które służą do obrony oraz do rycia w ziemi.
Wielkość: Dorosłe osobniki osiągają wysokość 60–85 cm w kłębie i ważą 50–150 kg, przy czym samce są zazwyczaj większe od samic.
Dieta: Są wszystkożerne, żywią się trawą, korzeniami, owocami, a także drobnymi zwierzętami.

Ciekawostki:

Informacje o "Dzik brodawkowaty" są dostępne w wielu miejscach, ale nie wszędzie są sprawdzone i aktualne. polowanie, polowania na dziki

Klęczenie podczas żerowania: Dzik afrykański często klęka na przednich nogach podczas żerowania, co pozwala mu oszczędzać energię podczas poszukiwania pokarmu.
Ucieczka do nory: W razie zagrożenia często chroni się w norach, wchodząc tyłem, aby móc użyć kłów przeciw drapieżnikowi.
Odporność: Są bardzo odporne i potrafią przetrwać nawet na obszarach o sezonowych zasobach wody.

Występowanie:
Dzik afrykański zamieszkuje szeroki zakres siedlisk, w tym sawanny, półpustynie i otwarte lasy. W Zimbabwe są powszechne w parkach narodowych i rezerwatach, szczególnie tam, gdzie dostępna jest żywność i woda.

Polowanie na dzika afrykańskiego:
Polowanie na dzika afrykańskiego jest cenione ze względu na jego charakterystyczne kły oraz zdolność do unikania myśliwego, co czyni go interesującym wyzwaniem. Dzik jest często polowany podczas dziennych wędrówek po sawannie, zwłaszcza w pobliżu źródeł wody. Regulowane polowania zapewniają ochronę populacji, a gatunek ten dzięki swojej adaptacyjności jest powszechnie dostępny na terenach łowieckich.