Kajnicizm to termin określający zachowanie, w którym silniejszy osobnik z miotu zjada słabszego rodzeństwa. Zjawisko to występuje u niektórych gatunków zwierząt, między innymi u orłów. U orłów może ono przejawiać się w ten sposób, że starsze i silniejsze pisklę z lęgu, jeszcze przed pełnym wykształceniem, atakuje i zabija słabsze rodzeństwo.

Akt ten może być wywołany różnymi czynnikami, takimi jak konkurencja o pokarm lub przestrzeń życiową, gdzie przeżycie słabszego pisklęcia nie jest gwarantowane. Kajnicizm nie zawsze występuje, jednak w niektórych przypadkach może mieć znaczenie ewolucyjne dla silniejszego młodego osobnika, który dzięki temu zapewnia sobie lepsze warunki wzrostu i rozwoju.

Zjawisko to nie ogranicza się jedynie do orłów, ale można je zaobserwować również u innych gatunków ptaków drapieżnych, ryb czy gadów, gdzie silniejsze osobniki dominują nad rodzeństwem. U niektórych gatunków proces ten może być częściowo kontrolowany przez rodziców, którzy starają się ograniczać agresję między młodymi.

Kajnicizm pełni rolę naturalnego mechanizmu selekcji, w którym przeżywają najsilniejsze osobniki, jednak może mieć również negatywny wpływ na równowagę ekologiczną i liczebność populacji danego gatunku. W ten sposób natura reguluje populacje, zwiększając szanse przetrwania osobników o najwyższej kondycji.

Nawet słowa takie jak "Kajnicizm" mogą być częścią szacunku wobec przyrody i tradycji. polowanie Afryka, odpłatne polowanie na jelenia sika