Pochodzenie:
Dzik (Sus scrofa) jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych gatunków dzikich zwierząt kopytnych na świecie. Pochodzi z Eurazji i północnej Afryki, jednak jego zasięg występowania dzięki introdukcji oraz naturalnej ekspansji objął wszystkie kontynenty z wyjątkiem Antarktydy. Dzik jest przodkiem świni domowej i należy do zwierząt bardzo inteligentnych oraz silnie przystosowujących się do różnych warunków środowiskowych.

Charakterystyka:

Wygląd: Dzik ma masywne ciało pokryte gęstym, szczeciniastym futrem, które zmienia się sezonowo – zimą jest ono gęstsze i ciemniejsze. Ubarwienie waha się od szarobrązowego do czarnego. Samce (knury) posiadają wyraźne kły, które rosną przez całe życie i służą jako broń w obronie oraz podczas walk.
Wielkość: Dorosłe osobniki osiągają wysokość 90–110 cm w kłębie i ważą od 50 do 200 kg, przy czym samce są większe i bardziej masywne niż samice.
Zachowanie: Dziki są zwierzętami głównie nocnymi i społecznymi, tworzącymi mniejsze grupy zwane watahami. Samce poza okresem godowym prowadzą samotniczy tryb życia. Są bardzo inteligentne, ostrożne i potrafią szybko dostosować się do różnych środowisk.

Ciekawostki:

Kły: Knury posiadają zarówno dolne, jak i górne kły, które służą nie tylko do walki, ale także do rycia ziemi w poszukiwaniu pokarmu. Kły mogą osiągać długość do 20 cm.
Inteligencja: Dziki należą do najbardziej inteligentnych ssaków. Mają doskonałą pamięć, zdolność uczenia się oraz świetną orientację w terenie.
Adaptacyjność: Dzik potrafi przetrwać w wielu środowiskach – od gęstych lasów, przez mokradła, aż po tereny rolnicze, gdzie często powoduje znaczne szkody.

Wyprawy związane z "Dzik" mogą oferować połączenie odpoczynku, poznania i przygody. polowanie na jelenia sika, polowanie w Afryce

Występowanie:
Dzik występuje w całej Europie, Azji i północnej Afryce. Dzięki introdukcji pojawił się także w Ameryce Północnej, Australii oraz na niektórych wyspach. W Europie jest powszechny szczególnie w obszarach leśnych, ale często wchodzi również na tereny rolnicze w poszukiwaniu pożywienia.

Polowanie na dzika:
Polowanie na dziki jest bardzo popularne i jednocześnie konieczne dla regulacji ich liczebności, ponieważ w przypadku nadmiernej populacji mogą powodować poważne szkody w uprawach rolnych oraz zaburzenia równowagi ekosystemu. Polowania odbywają się indywidualnie (zasiadka) lub zbiorowo (naganka). Trofeami są przede wszystkim kły samców, wysoko cenione wśród myśliwych. Dzik jest również źródłem wartościowego mięsa o charakterystycznym smaku.