Strzelba gładkolufowa to długa broń palna przeznaczona do strzelania amunicją śrutową, która zawiera wiele małych pocisków (śrucin). Jest używana głównie do polowań na ptactwo, drobną zwierzynę oraz w strzelectwie sportowym do rzutków. Zaletą strzelby gładkolufowej jest duża powierzchnia rozrzutu śrutu, co zwiększa szansę trafienia w ruchomy cel. Występują różne typy strzelb, takie jak dwulufowe (bok i nadlufki), powtarzalne oraz samopowtarzalne modele. Podczas polowań na ptactwo, takie jak kaczki czy bażanty, stosuje się różne wielkości śrutu w zależności od rodzaju zwierzyny. Strzelby gładkolufowe nadają się również do polowania na większą zwierzynę przy użyciu pocisku jednolitego (slug). Wadą strzelby jest krótszy skuteczny zasięg w porównaniu z karabinem oraz mniejsza precyzja na większe odległości. Nowoczesne strzelby mogą być wykonane ze stali, stopów aluminium i tworzyw sztucznych, co zmniejsza ich masę. Tradycyjne modele posiadają drewniane osady, często z drewna orzechowego dla lepszej estetyki i trwałości. Niektóre strzelby wyposażone są w wymienne czoki, które pozwalają regulować rozrzut śrutu w zależności od potrzeb. Są również używane do obrony domu, ponieważ mają wysoki efekt obalający na krótkim dystansie. Przy polowaniu ważny jest odpowiedni dobór kalibru i amunicji, przy czym najczęściej stosuje się 12, 16 i 20. Strzelby gładkolufowe uznawane są za broń uniwersalną, odpowiednią do wielu sytuacji łowieckich.

Dla wielu "Strzelba gładkolufowa" jest czymś więcej niż tylko przedmiotem – stanowi część opowieści, wypraw i wspomnień łowieckich. odpłatne polowanie na jelenia sika, polowanie w Afryce